Spoiwo budowlane hydrauliczne, twardniejące pod wpływem działania wody, stosowane do produkcji zapraw i betonów. Cement otrzymywany jest przez wypalanie surowców, a następnie ich zmielenie.
Rodzaje cementu: portlandzki, hutniczy, glinowy, magnezjowy, anhydrytowy, murarski.

Systemowy, na ogół prostopadłościenny drobnowymiarowy pełny lub drążony, konstrukcyjny lub elewacyjny element budowlany, formowany z gliny ceglarskiej, z zaprawy wapienno-piaskowej, gipsowej, ze szkła lub innych surowców mineralnych. Żądaną wytrzymałość można uzyskać m.in. w procesie wypalania (cegła ceramiczna), autoklawizacji lub naparzania pod ciśnieniem parą wodną (cegła wapienno-piaskowa).

Jednokondygnacyjny budynek mieszkalny, najczęściej drewniany, otoczony werandami, typowy dla budownictwa kolonialnego.

Budynek mający dwie lub więcej kondygnacji nadziemnych. Wśród budynków piętrowych rozróżnia się budynki jedno- i wielopiętrowe. Budynek jednopiętrowy ma 2 kondygnacje nadziemne, budynek dwupiętrowy - 3 kondygnacje nadziemne, itp.